Op 31 maart 2011 is Marc Dullaert beëdigd door Tweede Kamer om op 1

april 2011 als de Nederlands Kinderombudsman aan de slag te

gaan.  www.dekinderombudsman.nl

Ombudsman bekritiseert Jeugdzorg

dinsdag 10 dec 2013

Kinderombudsman Marc Dullaert»

Kinderombudsman Marc Dullaert ANP

Kinderombudsman Marc Dullaert noemt rapportages van organisaties op het gebied van de jeugdzorg vaak onder de maat. Op grond van die soms onjuiste rapporten beslist de kinderrechter om kinderen uit huis te plaatsen of onder toezicht te stellen.

Dullaert deed op verzoek van de Tweede Kamer onderzoek (.pdf) naar de werkwijze van Bureau Jeugdzorg, het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling en de Raad voor de Kinderbescherming.

In de rapportages van die instellingen kwam Dullaert veel fouten tegen, al erkent hij dat ze over het algemeen professioneel en deskundig te werk gaan.

Feit of mening

Dullaert stelt dat feiten en meningen in de rapporten soms door elkaar lopen, hoor en wederhoor niet altijd wordt toegepast en dat beweringen niet altijd onderbouwd worden. Dat brengt de kinderombudsman tot de conclusie dat de informatie in de rapporten onvolledig of onvoldoende onderbouwd kan zijn.

Rechters moeten aan de hand van de rapportages beslissen of een kind uit huis wordt geplaatst of onder toezicht van een gezinsvoogd komt. Jaarlijks worden in Nederland 3500 kinderen uit huis geplaatst en 10.000 onder toezicht gesteld.

Hoe vaak op grond van een onvolledig rapport een kinderrechter een kind onterecht uit huis plaatst of onder toezicht stelt, kan Dullaert niet zeggen. Daarvoor is een diepgravender onderzoek nodig, schrijft de kinderombudsman in zijn rapport.

Beterschap

Vice-voorzitter Jan Dirk Sprokkereef van Jeugdzorg Nederland reageerde in EenVandaag op het rapport. Hij erkent dat zijn bureau op de genoemde punten fouten maakt. Hij beloofde beterschap, maar wees er ook op dat Dullaert vindt dat er doorgaans professioneel en deskundig gewerkt wordt.

Bron: NOS.nl

 

     Suïcide onder jongeren wederom in de aandacht

Afgelopen 5 november stond er een bericht in de krant. Dit bericht gaat over Tim Ribberink. Een naam waar vele wel van gehoord hebben. De jongen die zelfmoord heeft gepleegd. Hij heeft een briefje achter gelaten waar hij verwees naar pesten en buitensluiten. Helaas heeft hij daardoor een eind aan zijn leven gemaakt. Want ja, dat heeft hij echt gedaan. Tim kon er niet meer tegen.

In vele berichten hoor ik, Hij is er niet meer, maar laten we er iets van leren waardoor Tim wel bij ons verder leeft in gedachte.

Pesterijen kunnen, zo als je ziet, heel ver gaan. Te ver. Mensen worden er onzeker van, kunnen zich rot voelen of zelfs depressief. En een vervolg daarop, kan helaas dus ver gaan.

Dus laten we hier inderdaad iets van leren en dit soort gevallen voorkomen.

Voor meer informatie over Tim klik op de link.

http://www.nu.nl/tag/tim%20ribberink/

Op dezelfde dag van het bericht over Tim, werd er op NED 2 een documentaire uitgezonden. ‘Het verdriet van West-Friesland’ verteld over het hoge aantal jongeren dat suïcide heeft gepleegd. Nabestaande vertellen hun verhaal en er wordt laten zien wie er ook met suïcide gedachten rondlopen, maar er toch voor kiezen het niet te doen. De documentaire eindigt met hoop, hoe kunnen we het voorkomen. ‘Openheid’ ‘Er over praten’ , woorden die je in beweging houdt. Er iets mee doen.

Wil je deze documentaire zien klik op de link

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1302259

Traxx heeft de ervaring bij de voorstelling Weerzin, dat het vaak een opluchting is om over somberheid en zelfmoord te praten.  ‘Fijn om het eindelijk hardop te kunnen zeggen’ horen we regelmatig tijdens  het nawerk van Weerzin. En dan ook te ervaren dat je niet de ENIGE bent. Blijkbaar ben je niet gek! Dat verlicht al een hoop.

Bron: http://www.theatertraxx.nl/?p=782

 

 

Zelfdoding doodsoorzaak nummer twee onder jongeren.

donderdag 23 juli 2009 door kinderombudsman

Zelfdoding doodsoorzaak nummer twee onder jongeren.
Een zorgelijke situatie vindt de kinderombudsman..


Maar dat zelfdoding onder jongeren al jaren doodsoorzaak nummer twee is, daar praat men blijkbaar niet graag over, het staat meestal ook niet in de kranten of andere rtv media. De overheid probeert bijvoorbeeld wel het aantal verkeersdoden door middel van campagnes te beperken of aan te zetten tot een gezondere levensstijl. Maar als het gaat om zelfdoding zwijgt men in alle talen. En op die wijze word het een ondergeschoven kindje die niet de aandacht krijgt die het eigenlijk wel zou moeten hebben. Want de meeste onder ons weten helaas niet eens hoe groot en ernstig deze problematiek is, en word er dus ook niet snel naar oplossingen gezocht.

Daarom vond de kinderombudsman het nodig om dit stuk te schrijven en ook bij de Minister A. Rouvoet jeugd&gezin eens onder de aandacht te brengen, in de hoop dat er ook iets mee zal worden gedaan. Steeds meer jongeren in Nederland plegen zelfmoord en de leeftijd waarop ze dat doen, is steeds lager.

Wat zeggen de cijfers?


Cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS):
http://statline.cbs.nl/StatWeb/publication/?VW=T&DM=SLNL&PA=7022GZA&D1=0,5-11&HD=090724-1117&STB=G3,T voor de Nederlandse cijfers van het CBS. Zelfdoding blijkt bij postbus 51 en CBS vooralsnog een taboe.

Jongeren gebruiken ook steeds meer drugs, drinken teveel en zijn vooral NIET gelukkig. Jongeren op het platteland groeien op in de beslotenheid van hun eigen groep. Het drinken van alcohol en het gebruik van drugs begint vaak al op jonge leeftijd. Wie niet mee wil doen plaatst zichzelf buiten de groep. Sommige jongeren zien geen andere uitweg dan zelfmoord. 2 tot 3 op de zes jongeren leeft met zelfmoordplannen. Een zorgelijke situatie vind de kinderombudsman..

Maar helaas staat zelfdoding onder jongeren nu nog steeds op nummer twee. Alleen verkeersongelukken eisen meer slachtoffers. Wist u dat in Nederland jaarlijks 1.500 slachtoffers overlijden als gevolg van zelfdoding, 50% is jonger dan 25. Het aantal pogingen ligt nog vele malen hoger 94.000. En ruim 400.000 per jaar denken serieus aan de mogelijkheid om een einde aan hun leven te maken.

Zelfdoding is een laatste poging om te ontsnappen uit een ongezonde/onleefbare situatie:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Zelfmoord
De persoon in kwestie ziet vaak geen oplossing meer en besluit er een punt achter zijn of haar leven te zetten. De motieven en de omstandigheden kunnen verschillend zijn. Soms kan een zelfmoordpoging een schreeuw om hulp zijn geweest die men niet wilde horen of zien. Ja helaas weten veel ouders,verzorgers vaak niet eens wat hun kinderen allemaal bezighoudt.

Maar kinderen en jeugd voelen zich al langere tijd in de steek gelaten.
Zij krijgen te weinig aandacht moeten te lang wachten op hulp, of krijgen helemaal geen hulp in deze kindonvriendelijke maatschappij. Zij roepen en laten al langere tijd zien dat het mis is, en niemand in Den Haag wil naar ze luisteren naar hun nood oproep, hun schreeuw om aandacht. Kinderen/jeugdigen die aandacht/hulp willen en het niet krijgen zorgen dan veelal op bv criminele wijze dat er aandacht komt, en een groot aantal ziet het gewoon niet meer zitten en maken helaas een einde aan hun jonge leven, omdat ze geen adequate hulp kregen en of de hulpverlening faalde.

Ook aangiftes bij politie/justitie door kinderen/jeugdigen, worden vaak niet series genomen en of opgenomen: Een schande is het dat de Nederlandse Staat, en betreffende instanties hier helaas nog veel te weinig aan doet om het tegen te gaan. Ook een van de oorzaken is dat Kinderen/jeugdigen nog steeds niet serieus genomen worden als ze in de problemen zitten zo word er bvb ook nog steeds te weinig serieus naar ze geluisterd.

Dit kan en moet beter:

Ook huisartsen, en in ziekenhuizen ziet men de problemen waar kinderen/jeugdigen mee zitten over het hoofd,en worden kinderen/jeugdigen maar onder de medicatie gehouden:
Zo ook kinderen die slachtoffer zijn geweest, van bvb misbruik,verwaarlozing, psychische-mishandeling worden veelal van het kastje naar de muur gestuurd, of zelfs opgesloten, omdat ze door het geen ze helaas moesten mee maken boos zijn geworden op deze maatschappij en niet de hulp kregen die ze nodig hadden..

En laten wij het pesten niet vergeten, zoals bvb op scholen:


Geloof het of niet, maar het is nog steeds goed mis in Nederland de cijfers liegen er niet om..
Ouders die er in hun eentje voorstaan, maken zich meer zorgen over de opvoeding. Zij doen ook vaker een beroep op jeugdzorg, staat in het Jaarrapport 2008 van de Landelijke Jeugdmonitor van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Maar helaas is het bij jeugdzorg nog steeds niet allemaal koek en ei, want veel ouders die daar vrijwillig aankloppen voor hulp worden dan ineens behandeld als niet goede ouder met alle gevolgen van dien zoals het afnemen van de kinderen.

Jeugdzorg, Raad Kinderbescherming zou de spil in de hulpverlening moeten zijn, maar doet veelal het tegenovergestelde en wordt ervaren als (zijn) een bureaucratisch log en vooral een nog intern gericht 'instituut' die zelfs openlijk toegeven niet aan waarheidsvinding te doen. Dat zou niet tot hun prioriteiten horen?..

Het hulpaanbod is meer gericht op het aanbod dan op wat jongeren zelf nodig hebben.
Jeugdigen voelen zich niet als volwaardige gesprekspartners behandeld.
Ze worden 'omringd' door veel hulpverleners die vaak van elkaar niet weten wat ze doen.
Kinderen en jeugdigen word niet naar geluisterd.
En door het ontbreken van centrale registratie moeten jongeren bij hulpverleners soms tien keer hetzelfde verhaal vertellen. Gebrekkige communicatie met jeugdigen maakt de jeugdzorg welhaast tot een doolhof zonder uitweg.

Tot slot: Minister A. Rouvoet doe hier svp iets mee..
J.Aalders
Kinderombudsman